|
Waar almeer dan duizend jaren In de zee een heuvel stond Rustig in de woeste baren Daar is mijn geboortegrond Opgewekt is er het leven De bewoners zijn gastvrij Warm van hart en gul in 't geven Vlijtig in de visserij Maar nu ligt het tussen dijken 't IJsselmeer aan d'ene kant En daar waar de zee moest wijken Prijkt een vruchtbaar polderland Oude zeeën zijn verdwenen Klederdracht raakt in verval Maar het geld er als voorhenen Urk dat is een soetendal Wie er is die blijft er al
|